In 2021 begint Joseph, toen 5 jaar oud, met zijn moeder en een vriendin, en later ook met bezoekers van het ouderlijk huis, grote gezamenlijke tekeningen te maken. Omdat hij doof is en taalproblemen heeft, wordt tekenen voor hem een communicatiemiddel. Tussen 2021 en 2025 maakt hij zo’n dertig van deze ‘grote tekeningen’ samen met tal van mensen. Toen Joseph in 2022 naar Namen verhuisde om les te volgen in de tweetalige klassen (gebarentaal/Frans) van de Sainte-Marie-school, zette hij deze praktijk minder regelmatig voort. Zijn moeder paste het principe van deze collectieve tekeningen echter aan tijdens workshops die in de gevangenis van Namen werden georganiseerd in samenwerking met de vzw Adeppi, Atelier d’Éducation Permanente pour Personnes Incarcérées.
Het proces blijft hetzelfde: iemand tekent eerst een eenvoudige figuur met een zwarte viltstift, meestal een menselijk of dierlijk silhouet. De deelnemers mogen vervolgens vrijelijk meewerken aan het inkleuren, op basis van hun emoties, zonder figuratieve elementen toe te voegen. Het doel is spontaniteit te bevorderen, zonder na te denken of te oordelen, door de hand vrij te laten werken. Alleen de eerste tekening vereist een minimale intentie; het inkleuren gebeurt intuïtief met behulp van diverse ter beschikking gestelde hulpmiddelen.
De tentoonstelling, die afgelopen maart in de Halle al’chair werd gepresenteerd tijdens Chambres avec Vues, brengt een aantal grote tekeningen samen die door Joseph en zijn omgeving zijn gemaakt, evenals tekeningen die tussen 2023 en 2026 door gedetineerden in de gevangenis van Namen zijn gemaakt volgens dezelfde principes.
Galerie du Beffroi, Rue du Beffroi, Namur, Belgique
